Eg ler høgt av Eirik sin kommentar på forrige blogpost. Han omtalar den noko like sveisen vi hadde ved 10-års-alderen. Heilt ut av det blå kom kommentaren, og eg ler. Rett og slett fordi Mamma (les forrige blogpost) ikkje berre sendte Karius-biletet, men også eit av meg på skitur. Skulle trudd at Eirik visste dette. Her kjem i alle fall biletet der eg lett kunne vorte tatt for å vere ein gut. Dessutan er solbrillene dei kulaste i verda. Snart er det påske!

I desse karnevalstider fekk eg idag ein fantastisk mail frå mamma. Ho engasjerer seg i bloggen min. Det stod skrive: "Vi kan ikkje vente på å sjå dette på bloggen!!"
Ha ein fantastisk dag. Klem fra Karius

Klar-melding-ut: T E R R O R - A L A R M!

Ser de det same som meg? Trondheim er ikkje lenger ein trygg by å bu i. Og spesielt ikkje for meg, som har Tyholt-tårnet som ein av mine næraste naboar.

Ein dag i førre veke var eg ute å gjekk, og naut sola som strålte mot meg. Brått var det som om sola forsvann, og eg såg mest alt i svart-kvitt, eller gråtonar om du vil. Verbet skremme - skremte - har skremt kan nok beskrive kjenslene eg har no. Eg er rådvill.

Kva er det som skjer? Kvifor siktar ein av kanonane på festninga mot Tyholt-tårnet? Kvar sikter dei andre kanonene? Er det fleire terror-mål her i Trondheim by?

I det siste har det skjedd så mykje at eg ikkje ein gong har fått tid til å oppdatere bloggen min. Men no kjem det ei aldri så lita biletkavalkade av, ja, eg trur den beste helga til no i Trondheim!
På biletet ovanfor ser du Sagavoll Angels 05/06. Vi vann nattcupen til Student-KRIK Trondheim. Fantastisk laginnsats av Hanna, Torhild (innlånt frå Nordfjord 05/06), Silje, Ingeborg, vingane mine og Tone! I midten ser de og pokalen som snart får Sagavoll 05/06 inngravert. Er ikkje det flott så veit ikkje eg!

Pause under aktiv shopping på g-sport.

Feiring av at vi vann nattcupen. Supre premiar. Eit gåvekort på 500 kr på Dolly Dimpel's. Ein fotball, som no har tilholdsstad i Torshovgata, Ferrero Rocher og den allereie mykje omtalte pokalen. På biletet ser du Tone, Silje, Torhild, eg og Hans Jakob!

Søndag var det tid for mykje middagsbesøk. I tillegg til Saga-jentene, kom også Ingeborg og Møyfrid frå Valdres 05/06 på besøk. Så kjekt. Takk til Ingeborg som tok med to ekstra middagstallerkenar! Det var nødvendig. Tuusen takk til alle sammen som gjorde helga mi heilt fantastisk! Ej kooste mej!

Juicy news
Like sikkert som at tida går, og at vi har runda nok eit nytt år (det rimte), er det at kjærestepara byrjer å poppe fram når dagane vert lengre, og overfladiske bekjentskap er forbi. Trondheim er ikkje noko unntak. Her har det den siste tida vorte fleire nye par. Eg vert like overraska kvar gong, for eg har jo ikkje fått med meg at desse personane har vore på g. Eller på gang, dersom du ikkje er kjend med uttrykket; å vere på g. Det vil altså seie at ein er på flørtern, eller at ein har kvarandre i kikerten o.l.
No kan eg opplyse om noko du kanskje ikkje visste. ”Kva er vel det”, tenkjer du no. Det skal eg fortelje det. Det har seg nemlig slik at ca. 5 desember så posta ein kamerat av meg ein blogg.

D r ø m m e d a m e var tittelen på denne bloggen. Og den starta slik.

Den gode kona, kven finn vel henne?
Meir er ho verd enn perler.
-Ordtøka 31:10

Etter dette verset kom dette oppfølgingsspørsmålet. - Kva er så den gode kona? Vidare sette han i gang med ei liste der han ramsa opp viktige, mindre viktige og totalt uviktige eigenskapar draumedama skulle ha. Når eg høyrer ordet draumedame, tenkjer eg straks på songen til Trang Fødsel. Der refrenget går slik:
”Vi vil ha en drømmedame, en effen, fjelg og fin dame, en sånn som man kan se på kino.
En dame man er stolt av, en kom-og-se-på-meg-dame, som ikke trenger å si no’.”
Heldigvis er det ikkje desse eigenskapane han ser etter. Eg postar lista hans her. Og tykkjer at den var ganske bra. Prøver difor ut om eg kan passe inn.

Viktig:
Må kunne lytte til og bry seg om andre menneske.
Det med lyttinga, ja, de som kjenner meg verkeleg godt, veit jo at eg av og til har litt problem med å få med meg alt det andre seier, på grunn
av visse handicap. Men at eg bryr meg om andre, det håper eg de veit!
Kjenne Jesus Kristus.
Ja!
Vere trufast. Mot seg sjølv og andre.
Check.
Gje rom for andre i sosiale samankomstar.
Det er nok kanskje på dette punktet eg møter dei største utfordringane. Som minstemann i ein søskenflokk på fire, er eg van med å sloss for merksemda, og det sit godt i. Jobbar no med dette.
Kjenne sine svake sider, vere open om dei.
Check.
Kjenne sine sterke sider, vere stolt av dei.
Ok.

Mindre viktig:
Vite kva som er opp og ned på ein volleyball/skistav.
Trur eg kjem inn under denne kategorien.
Kunne la seg begeistre.
Eg vart overlykkeleg her ein dag då eg fann ein yoghurt i kjøleskapet som eg gløymte at eg hadde. Takk Blix. Det er dei små gledene i livet som tel mest. Små barn, små gleder!
Ha minst ei allversjakke. Og ikkje meir enn tre.
Har ei. Svart Marmot. Svært god kvalitet. Silje Grimstad har tre. Men ho har jobba i sportsbutikk.
Like å plukke neter (nøtter) om hausten.
Dette punktet gler eg meg til å gjennomføre. Har aldri plukka neter om hausten.
Like å gå barbeint om summaren.
Det er godt med sommarhud under beina. Då kan ein springe på singelen på hytta, uten at det gjer vondt. Men no har det nett kome fin platting der. Takk pappa!

Totalt uviktig:
Moteriktighet.
Usikker på den altså. Kjører eigen og komfortabel stil.
Svømmekunnskapar.
Godt er det at dette er totalt uviktig. Ikkje det eg scorar høgst på. Men har nett kjøpt ny badedrakt. Svart.
Popularitet.
Ja, dette er verkeleg eit totalt uviktig punkt.
Alder (neida).
snart 21
Skostørrelse.
38

Veit virkeleg ikkje om nokon har forstått kva det er eg vil fram til her. Det eg prøver å seie er at eg har fått meg, (kremt), kjærast. Tada!
Hans Jakob Hunnes heiter han. 21 år, kjem fra Volda. Bur og studerer her i Trondheim. Er med i Student-KRIK her oppe. Likar Jesus, volley, ski og meg. Og han gjer meg glad! Hurra! (det rimte også :)

Tidleg morgon. Laurdags morgon.
Heim frå nattevakt. Gå i snøen.

Snøen?! Å, nei. Det stemmer. Snøen er jo i ferd med å smelte. Eg blir gal!
Kvar vart det av den flotte snøen som låg her så fint i forrige veke?
No er det holke, regn og berre vegar. Møkk. Eg vil på ski!

Klar melding ut!
Hugsar de då Trond Viggo Torgersen var barneombod? Det gjer eg. Spesielt hugsar eg Klar melding ut. Der kunne ein sende ei klar melding inn, for så å få eit klart og godt svar tilbake. Svara på Klar melding inn, brukte å stå på side 410 (trur eg), på tekst-TV på NRK. Dette var fast lektyre for meg, når eg skrudde på TV-en. Har lært mykje av desse klare meldingane, både inn og ut. Typiske spørsmål kunne vere. Mamma og pappa skal skiljast, kven skal eg bu med? Korleis skal eg unngå å såre ein av dei? Eller. Eg er sjalu på venninna mi, for ho har nett fått seg kjærast. Kva gjer eg? Også vidare.. Som barn hadde eg heldigvis ikkje store problem, og slapp difor å sende klare meldingar inn.



Men no, har eg tenkt å opprette ei Klar melding ut-spalte her på sida mi. For tida skulle eg ynskje at det berre var å sende ei Klar melding inn, og deretter få eit godt svar på tekst-TV på side 410. (Det som er leit, er at denne sida ikkje eksisterer i dag.) Eg har ikkje som mål å svare på problema til de som les dette. Men heller som ei spalte der eg kan få gi uttrykk for kva eg tenkjer på.

Dagens klare melding ut, og eg stiller den som eit spørsmål. Så det vert det på ein måte ei klar melding inn..:
Korleis skal ein overvinne døgnets 24 timar? (Når eg må sove minst 8 av dei, og då berre har 16 t igjen.) Kva gjer ein for å strekkje til? Korleis skal ein få tid til det ein vil, og tid til dei ein vil dele tid med, slik som t.d. gode vener?

Gratulerer med dagen, Mamma!! Gla i dej!

Anders. I går fikk eg ei koseleg melding på msn. Blix var i byen! Dette resulterte i ein koseleg frukost i dag. All ære til deg Anders som sørgjer for å opprettehalde kontakta. Tusen takk for eit koseleg besøk, og tusen takk for at du har redda lunsjen min i to dagar framover. Ingenting er vel som ein ekte KRIK-linjedag-lunsj. Du veit vegen til magen min. Mest mogleg sjokolade. Litago og Duo-sjokolade-yoghurt. Fantastisk! God tur heim att. Lovar snarleg gjensyn på Grønland.

Byrjer med ei kjapp oppsummering av forrige blogspot. Eg gledde meg til å reise på ski. Det var ein fantastisk kveld. Einaste jente som eg var, så hadde eg nok med å henge på og kjenne på prestasjonspresset. Ei oppfordring til alle jenter som les denne bloggen, spesielt Christine. Bli med meg på ski! Men ja. Kvelden starta med to gode fall, resultatet av det eine ser de over. Har fått mi første antydning til blåauge. Og eg tykkjer det er heise tøft! Ein av gutta, lissom..


I helga har det vore Impuls her i Trondheim. Laurdagskvelden stod eg på stand for KRIK. Fole kjekt. Vil du bli KRIK-medlem? Sjekk krik.no. Elles som nemnt, så har eg jo fått meg kamera. Og det er fryktelig artig. Bileta vert tatt i fleng. Ovanfor kan de sjå Martin i gang med å teste curling-bordet som vi hadde på standen. Ein sikker hit. Og på biletet under testar eg kor god refleks det er i KRIK-frisbeen. (Skrivast det eigentleg slik?) Tykkjer det er ein ganske god refleks.

Marianne mi, var med som medarbeidar på Impuls. Godt jobba.

I yr glede over at eg skal på ski i kveld, legg eg ut nokre bilete frå forrige sesong!
Dette vert 3. gong denne sesongen. Eg gler meg.

Målet er vel å få til eit kulare triks enn dette?!

På vei opp på Ausekaret i vinterferien..

På appelsinhøgda.. Hytta vår i bakgrunnen!

Kollektive transportmiddel. Desse har vore mine næraste vener i den siste tida. Team Trafikk, Fjord1, NSB, SAS og Norwegian. Desse er vener eg stadig vekk nyttar. Men i seinare tid, faktisk akkurat i dag, kjenner eg at eg byrjer å verte litt irritert. Og å vere irritert på venene sine, er ingen god ting.
Grunnen til at eg har vorte irritert, og då først og fremst på Team Trafikk, er at eg i dag brukte over 1,5 t til skulen. Etter nattevakta mi i natt, kvilande nattevakt vel og merke, sette eg meg på bussen frå jobben, som er omtrent på Heimdal. Tenkte med meg sjølv. "Digg, no rekk eg bussen som går 0755 frå byen!" Men neida. Klokka halv ni var eg i byen, og då var fortsatt ikkje bussen som skulle ha gått 0810 kome. Dette, i tillegg til at eg allereie var ganske kald på beina (treng nye vintersko), pluss at eg måtte stå resten av vegen frå byen til skulen, og i tillegg bruke over 1,5 t på å kome meg hit, gjer at eg er litt irritert på Team Trafikk.
Men det kanskje største problemet er at det ikkje er Team Trafikk si skuld, fordi det hadde vore ei ulukke på innfartsvegen til Trondheim. Og då har eg plutseleg ingen å skulde på. Det gjer meg og litt irritert.
Uansett. No veit de meir om kva som har skjedd denne morgonen min. Det fine er at eg enno ikkje har starta på skulen. Så eg slapp i alle fall å kome for seint.

Beklager. Eg lovde jo, på tru og ære, å ta i bruk kameraten min her på bloggen! Men eg har vore heller dårleg til det. Difor vert dette ein aldri så liten biletblogg. Dessutan kan det kanskje vanke ei og anna historie knytta til biletet. Enjoy!

Kven kan vel motstå invitasjonen til jentekveld hos Tonje og Ester? Ikkje eg i alle fall. Og ikkje når dette er det som står på menyen, i tillegg til den fantastiske browniesen hennar! Det var ein bra laurdagskveld! Åja!

Etter eit halvt år som naboar, var det på tide å invitere Ingeborg på middag! Fiskebollar i heimelaga kvit saus, poteter og raspa gulrøtter stod på menyen. Eg tykkjer det var godt, og håper inderleg at Ingeborg også gjorde det. Det er nemlig Ingeborg sin favorittrett..

Solveig har hatt eit prosjekt denne hausten. Det har gått over svært lang tid. Allereie etter ei veke starta denne å miste både blad og grønfarge. Eg seier berre ein ting: IKEA. Men Solveig har tatt denne planten under sine vingar. Målet var å få tilbake grønfargen. Det har dessverre ikkje skjedd. Dette har på mange måtar vore ei tolmodsprøve for meg. Og mi tolmod er no over. 5 mnd vart for lenge. Difor har eg no tatt affære, og planten har flytta ut i søppelkassa. Takk for no!

Som dei fleste andre studerer også eg. Kor aktivt er eit spørsmål andre får svare på. Men ja, eg tek berre eit årsstudium i år, og trivst godt med det! Dette er ein av båsane på teiknspråklaben. Her vert mykje tid nytta. Når eg skal filme meg sjølv fortelje t.d. Karlsson på taket, Pannekaka, Mannen og Hunden, eller korleis eg hadde det i juleferien. Trangt og godt!

Ja. Det var litt av livet mitt! Elles har denne dagen vore kjempebra! Starta med veiledning av videoen der eg fortel om juleferien min, på skulen. Deretter har eg vore å klatra på Dragvoll saman med Anders. Kjekt! Lærte mykje nytt idag! Og så må eg nytte anledninga til å gratulere Marianne med dagen! 20 år! Hurra! Håper du vert glad for gåva! Glad i deg! Og i alle andre!

31. desember 2006: 1350 ungdommar på Explore er samla til nyttårsmesse i Håkons Hall på Lillehammer. Elektrisk stemning. Fantastisk lovsang. Mange kjentfolk. Gode venner. Halvtimes nattverd. Kjell Markset. God forkynning.

Nøyaktig 14 dagar etterpå.

14. januar 2007: 10 personar er samla til gudsteneste i Døvekyrkja i Trondheim. Eg er den einaste under 60. Eg er også den einaste som syng til salmane, i tillegg til presten. Ingen kjente. Alle får plass rundt nattverdsbordet samtidig. Men fortsatt er det god forkynning.

Tenk at det verkeleg kan vere så forskjellig. Men samstundes så likt.
Explore har alt. Lovsangsband. Gode forsongarar. Dyktige talerar. Fancy filmar. ++
Døvekyrkja har ein prest, som speler alle rollene. Han er talar, tekstlesar og forsongar. Og i tillegg skal han kommunisere på eit språk som ikkje eingong er førstespråket hans.
Utrulig stor forskjell. Samstundes heilt likt.

Fokuset er på ein og samme person, Jesus.

Jesus Kristus, er i går og i dag den samme, ja til evig tid. Hebr, 13,8

Forrige blogpost presenterte eg min kamera(t). Men det har seg faktisk slik at eg i tillegg til han, har enno ein kamerat. Han heiter Tor.O. Vi er svært gode vener. Noko som er kjekt med gode vener er at ein kan invitere kvarandre på besøk for å finne på noko kjekt saman. Tor.O. er svært ofte på besøk hos meg. Og når han er her, er det som oftast på middagsbesøk.
Du har sikkert fatta poenget no, og for at du skal sleppe å le (evt. ikkje le) av mine smådårlige ordspel, så skal eg komme til saken.

Toro. Kva skulle eg gjort utan deg? Slagordet er Toro – en verden av muligheter. Og eg bøyer meg i støvet. Umåtelig mange moglegheiter. Som student er det heilt herlig å kome heim i leiligheta, vite at der ligg noko godt frå Toro i boksesystemet i den store brune kjøkkenhylla. Ja, dei to første boksene frå høgre kan likså godt kallast Toro-boksane. Det er der produkta bur.

Boksene inneheld mange produkt. Ica Maxi hadde Toro-sal i haust ein gong, og som god Sunnmøring hadde eg med sekken, og handla det eg vann. Solveig og eg lev fortsatt godt på det. Byrjer du å verte nysgjerrig på kva som er i boksane? Eg vart det eigentleg litt nysgjerrig sjølv. Best å ta ein kikk..

I stigande rekkefølgje:
½ pose Bergensk Fiskesuppe
½ pose Tomatsuppe med makaroni
1 pose Kremet Blomkål- og brokkolisuppe
1 pose Langpannekake
1 pose Raspeballer
1 pose Rett i Koppen Blomkål- og Brokkolisuppe
1 pose Rondane Viltgryte
1,5 pose Bretagne Kylling Saus med paprika og kvitløk (1/2 pakke er nok for 1)
3 posar Vilt Saus
4 posar Carbonara Pastasaus
8 posar Bernaise Saus (Solveig sin favoritt)

Men ser at det er mykje som manglar før Toro-boksane vert komplett. T.d. brownies, lasagne, pizzafyll og sjokolademousse type daim + +

PS: Eg starta på denne posten mens pizzaen stod i ovnen, trur eg vart særs inspirert av den gode matlukta, i tillegg til at eg kjente svolten langt ned i magen.
PS2: Det kan jo no sjå ut som om at eg er eit særdeles stort matvrak. Til mitt forsvar. Eg er ei av dei mange tusen som startar opp med trening med hyppigare frekvens no etter nyttår!

Godt nyttår! Og takk for det gamle!

Som de sikkert har forstått, har eg tatt meg ein god og lang ferie frå bloggen min. Eg trengte det. Men no er eg tilbake i Trondheim. Skulen starta idag, rett på med repetisjon frå haustsemesteret. Det var naudsynt. Kven skulle trudd at eg hadde gløymt kva teiknet for søndag var?! Uansett. Eg er tilbake. Og klar for å poste, det som skjer, når det skjer.
Det har skjedd litt av kvart i livet mitt sidan eg posta sist. Eller, etter nærare ettertanke, eigentleg ikkje så mykje. Difor gidd ikkje eg å ta ei oppsummering av det.
Men det må nemnast at eg storkoste meg på Explore. Fekk ein dag i bakken der. Heime var det ikkje snø, difor lite ski. Er meir enn klar for å få stått no.
Elles er det ein anna stor ting som nyleg har skjedd i livet mitt. Eg har fått meg kamera(t).

Min nye kamera(t)!

Dette vart ein svært uryddig post. Men lover å kome sterkare tilbake med kjekke oppdateringar. Dessutan vil eg og min nye kamera(t) bruke mykje tid til å forevige det som skjer. Det vert kjekt! Ha ein fin kveld.

Hva ser du søster, her på din stue?
En gammel, sur og besværlig frue?
Usikker på hånden og fjern i blikket?
Litt grisete og rotete hvor hun har ligget?
Du snakker høyt men hun hører deg ikke,
hun sikler og hoster, har snue og hikke.
Hun takker deg ikke for det du gjør,
men klager og syter, har dårlig humør.

Er det hva du tenker, er det hva du ser?
Lukk opp øynene og se, det er mer.
Nå skal jeg fortelle deg hvem jeg er,
den gamle damen som ligger her.

Jeg er en pike på 10 i et lykkelig hjem,
med foreldre og søsken, - jeg elsker dem.
Jeg er en ungmø på 16 med hjerte som banker,
av håp og drøm og romantiske tanker.
Jeg er brud på 20 med blussende kinn,
i mitt eget hjem går jeg lykkelig inn.
Jeg er en mor til små barn, jeg bygger et hjem,
og mot alt som er vondt vil jeg verne dem.
Og barna vokser med gråt og latter,
så blir de store, så er vi atter
to voksne alene som nyter freden.
Så blir vi femti og barnebarn kommer
og bringer uro og latter hver sommer.

Så dør min mann og jeg blir ensom med sorgen
og sitter alene fra kveld til morgen.
For barna har egne barn og hjem
det er så mye som opptar dem.
Borte er alle de gode år
de trygge, glade, vante kår.
Nå plukker alderen fjørene av meg,
min styrke, mitt mot blir snart tatt ifra meg.

Ryggen blir bøyd og øynene svikter, -
jeg har ikke krefter til dagens plikter.
Mitt hjerte er tungt og mitt hår er grått,
med hørselen skranter det og så smått.
Men inne bak skrøpeligheten finnes
det ennå meget vakkert å minnes.
Barndom, ungdom, sorger og gleder,
samliv, mennesker, tider og steder.
Når alderdomsbyrdene tynger meg ned,
så synger allikevel minnene med.
Men det som aller mest er tungt å bære,
er det at evig kan ingenting være!

Hva ser du søster?
En tung og senil og trett skrott?
Nei prøv en gang til - se bedre etter -
se om du kan finne
et barn, en brud, en mor, en kvinne!
Se meg som sitter der innerst inne.
Det er meg du må prøve å se - og finne.
Hva ser du søster?

Las første linjene av dette diktet på jobb i dag.
Har sitte å leita etter resten på nettet no.
Mange gode sanne ord!

1 I dei dagane lét keisar Augustus lysa ut at det skulle takast manntal over heile verda. 2 Dette var første gongen dei tok manntal, og det hende medan Kvirinius var landshovding i Syria. 3 Då fór alle heim, kvar til sin by, og skulle skriva seg i manntalet. 4 Også Josef drog då frå byen Nasaret i Galilea og opp til Judea, til Davidsbyen, som heiter Betlehem, for han høyrde til Davids hus og ætt, 5 og skulle skriva seg der saman med Maria, som han var trulova med. Ho venta då barn. 6 Og medan dei var der, kom tida då ho skulle føda, 7 og ho fekk son sin, den førstefødde; ho sveipte han og la han i ei krubbe, for dei fann ikkje husrom nokon stad. 8 Det var nokre gjetarar der i området som var ute på markene og heldt vakt over flokken sin om natta. 9 Med eitt stod ein Herrens engel framfor dei, og Herrens herlegdom lyste kringom dei. Då vart dei gripne av stor redsle. 10 Men engelen sa til dei: «Ver ikkje redde! Sjå, eg kjem til dykk med bod om ei stor glede, ei glede for heile folket. 11 I dag er det fødd dykk ein frelsar i Davids by. Han er Messias, Herren. 12 Og det skal de ha til teikn: De skal finna eit barn som er sveipt og ligg i ei krubbe.» 13 Brått var det ein stor himmelhær saman med engelen; dei lova Gud og song: 14 «Ære vere Gud i det høgste, og fred på jorda blant menneske som Gud har glede i!»

Luk 2,1–14

Med dette vil eg ynskje alle de som har lese på bloggen min i adventstida ei velsigna julehøgtid!
Kos dykk der de er, ta vare på familien, gled dykk over pakkane i kveld og all den gode maten.

Men mest av alt. Hugs også på å takke for at Jesus vart født, og kom til verda for at alle vi skal få evig liv!

Gledelig Jul!

Dagen før dagen.
Vart vekt ca ti av Georg, tidlegare nemnt her på bloggen, mitt fadderbarn. Han kom syngande inn på rommet mitt. Og eg, eg var trøytt!
Ein time seinare tusla eg ut og opp, og såg at juletrepyntinga var i full gang. Ivrige barnehender mot himmelen ljosa heldt! Og treet vart pynta det. Skikkelig fint. Men med god overvekt av pynt på eine sida, og ganske lavt nede. Flott uansett!

Vidare har vi ete laurdagsgrøt/julegrøt i dag. Mamma fekk mandelen, som alltid. Og haldt den skjult i munnen gjennom heile middagen. Smågutane åt godt og lenge utan å finne mandelen.
Nedtur. Heldigvis hadde mamma tre mandlar på lur, så alle vart glade og fornøgde.

No er klokka åtte, og eg og Solveig har nett laga peppermynte. Eit must for å få julestemning. Enkel oppskrift. 1 eggekvite, 2-3 dråpar peppermynteolje og melis til det blir ei god deig. Vidare lagar vi små kuler og pynter med bridgeblanding. Berre å sette i gang!

Men no ventar kveldsmaten. Juleetinga startar herved!

Georg 5 år og Erlend 9 år pynter - Fint tre ikkje sant?